ਤੇਜ਼ ਨਿੱਜੀ ਖਪਤ ਸਮੇਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰੇਲੂ ਮੰਗ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 26 ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਜੂਨ 2025 ਵਿੱਚ ਅਨੁਮਾਨਿਤ 6.3% ਤੋਂ ਵਧਾ ਕੇ 7.2% ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਸੁਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਘਰੇਲੂ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਦੀ ਨਵੀਨਤਮ ਗਲੋਬਲ ਇਕਨਾਮਿਕ ਪ੍ਰਾਸਪੈਕਟਸ (GEP) ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 27 ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਘਟ ਕੇ 6.5% ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ 50% ਟੈਰਿਫ ਪੂਰੇ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਰਹਿਣਗੇ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 28 ਵਿੱਚ, ਵਿਕਾਸ ਦਰ 6.6% ਤੱਕ ਵਧਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੇਵਾ ਖੇਤਰ ਗਤੀਵਿਧੀ, ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਨਿਰਯਾਤ ਅਤੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਤ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਿਰਯਾਤ ‘ਤੇ ਉੱਚ ਟੈਰਿਫ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 27 ਲਈ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੂਨ ਤੋਂ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰੇਲੂ ਮੰਗ ਉੱਚ ਟੈਰਿਫ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਆਫਸੈੱਟ ਕਰੇਗੀ।
ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 26 ਲਈ ਕੁੱਲ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦ (GDP) ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਕੜਾ ਦਫ਼ਤਰ (NSO) ਦੁਆਰਾ 7 ਜਨਵਰੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ 7.4% ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਲਈ, 2025 ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦਰ 7.1% ਤੱਕ ਵਧਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਵਧਦੇ ਵਪਾਰਕ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੀਤੀਗਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 2026 ਵਿੱਚ 6.2% ਤੱਕ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ‘ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਟੈਰਿਫ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵਿਕਾਸ 2025 ਵਿੱਚ 2.7% ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਟ ਕੇ 2026 ਵਿੱਚ 2.6% ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਅਮਰੀਕੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ 2.1% ਤੋਂ 2.2% ਤੱਕ ਵਧਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੀਨ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਰ 4.9% ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ 4.4% ਤੱਕ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਬੈਂਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਇੰਦਰਮੀਤ ਗਿੱਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਰ ਬੀਤਦੇ ਸਾਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿਕਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਤੀਗਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਰਥਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਕੱਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਹੌਲੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਵਧੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਪੱਧਰ ਰਿਕਾਰਡ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਰਹੇਗਾ।
ਰਿਪੋਰਟ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਲਈ ਸੰਭਾਵੀ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਪਾਬੰਦੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਪਾਰ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ, ਵਿੱਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿੱਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਕਰਨਾ, ਵਧਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਜਲਵਾਯੂ-ਸੰਬੰਧੀ ਆਫ਼ਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
